Jeszcze kilka lat temu coaching kojarzył się głównie z korporacyjnym światem i menedżerami w garniturach. Dziś obraz ten wygląda zupełnie inaczej. Po wsparcie coacha sięgają kobiety na różnych etapach życia – te budujące karierę, te szukające równowagi między rosnącą listą obowiązków, i te, które po prostu czują, że stać je na więcej, ale nie bardzo wiedzą, od czego zacząć. Skąd ta zmiana i co tak naprawdę daje coaching?
Moment, w którym kobieta mówi sobie „dość”
Rzadko bywa tak, że decyzja o rozpoczęciu coachingu zapada z dnia na dzień. Zwykle poprzedza ją dłuższy okres narastającego dyskomfortu – poczucie stagnacji, wrażenie, że życie toczy się na autopilocie, albo frustracja wynikająca z ciągłego stawiania potrzeb innych ponad własne. Kobiety szczególnie często wpadają w tę pułapkę, bo od najmłodszych lat uczone są, że „dobra kobieta” dba przede wszystkim o rodzinę, dom i atmosferę w pracy. Własne marzenia? Może kiedyś, jak dzieci podrosną.
Sygnały ostrzegawcze przybierają różne formy. Dla jednych to chroniczny brak pewności siebie i powtarzające się myśli „nie jestem wystarczająco dobra”. Dla innych – niemożność pogodzenia obowiązków zawodowych z rodzinnymi, prowadząca do permanentnego wyczerpania. Jeszcze inne kobiety dostrzegają, że sukcesy koleżanek wywołują w nich nie radość, a gorzką frustrację – choć wiedzą, że wcale nie są od nich gorsze. Niezależnie od konkretnego impulsu, wspólnym mianownikiem jest odczucie, że coś w życiu wymaga fundamentalnej zmiany.
Coaching a terapia – to nie to samo
Wciąż pokutuje mit, że coaching to „taka lżejsza terapia”. To nieporozumienie, które warto wyjaśnić raz na zawsze. Terapia koncentruje się na przeszłości – traumach, wzorcach wyniesonych z dzieciństwa, zaburzeniach emocjonalnych. Coaching natomiast jest zwrócony ku przyszłości. Jego fundamentem jest wyznaczenie konkretnych celów i wypracowanie strategii ich realizacji, bez grzebania w bolesnych wspomnieniach.
Coach nie stawia diagnoz i nie analizuje przyczyn problemów w kontekście klinicznym. Zamiast tego zadaje pytania, które pomagają klientce samodzielnie dojść do odpowiedzi – takich, które są zgodne z jej wartościami, potrzebami i życiową sytuacją. To podejście oparte na pełnej autonomii klienta – coach nie narzuca gotowych recept, lecz wspiera w odkrywaniu własnych zasobów i potencjału, który najczęściej okazuje się znacznie większy, niż sama klientka przypuszcza.
Jakie obszary życia obejmuje coaching dla kobiet
Zakres coachingu bywa zaskakująco szeroki. Wiele osób kojarzy go wyłącznie z rozwojem kariery, tymczasem w praktyce obejmuje on znacznie więcej życiowych obszarów:
- Rozwój osobisty – budowanie pewności siebie, praca z ograniczającymi przekonaniami, odkrywanie mocnych stron, których kobieta często sama u siebie nie dostrzega
- Relacje i rodzina – poprawa komunikacji z partnerem, dziećmi, najbliższymi, wypracowanie zdrowszych wzorców w relacjach
- Zarządzanie czasem – nauka priorytetyzacji bez poczucia winy za to, że nie da się być wszędzie jednocześnie
- Zdrowie i dobrostan – świadome dbanie o równowagę psychofizyczną zamiast funkcjonowania na ostatnich rezerwach
- Ścieżka zawodowa – zmiana branży, awans, zakładanie własnej działalności lub powrót na rynek pracy po przerwie
Każda z tych ścieżek wymaga indywidualnego podejścia i starannego dopasowania narzędzi do sytuacji konkretnej osoby. Dlatego tak istotny jest wybór coacha, który dysponuje szerokim wachlarzem metod.
Kobieta-coach – czy płeć ma znaczenie
Kompetencje coacha nie zależą od płci – to oczywiste. Jednak w praktyce wiele kobiet przyznaje, że pracuje im się swobodniej z drugą kobietą. Wspólne doświadczenia – od presji społecznej po specyfikę funkcjonowania w środowiskach, które wciąż bywają zdominowane przez mężczyzn – budują naturalną nić porozumienia. To nie kwestia profesjonalizmu, lecz komfortu i otwartości, które bezpośrednio przekładają się na głębszą pracę.
Przykładem takiego podejścia jest Magdalena Stokłosa, certyfikowany coach z Katowic i trener Metody Radykalnego Wybaczania stworzonej przez Colina C. Tippinga. W swojej pracy łączy klasyczne techniki coachingowe z pracą nad blokującymi przekonaniami, neurografiką wspierającą tworzenie nowych połączeń neuronowych oraz metodą Radykalnego Wybaczania, pozwalającą na niemal natychmiastową transformację negatywnych emocji. Osoby zainteresowane mogą skorzystać z coachingu dla kobiet zarówno stacjonarnie w jej gabinecie, jak i w formie wygodnych spotkań online.
Czego realistycznie można oczekiwać po coachingu
Coaching nie jest magiczną pigułką – i każdy uczciwy coach powie to wprost. Nie wystarczy przyjść na trzy spotkania, żeby życie wywróciło się do góry nogami. To proces wymagający zaangażowania, szczerości wobec siebie i gotowości do konfrontacji z własnymi nawykami myślowymi. Jednak efekty bywają naprawdę odczuwalne i – co ważniejsze – trwałe.
Kobiety po przejściu procesu coachingowego najczęściej wskazują na wyraźny wzrost pewności siebie, lepsze rozumienie własnych potrzeb i granic, a także poprawę jakości relacji w życiu prywatnym i zawodowym. Zmienia się wewnętrzny dialog: zamiast krytycznego „dlaczego mi się nie udaje” pojawia się konstruktywne „co mogę zrobić inaczej”. Wiele pań podkreśla też, że nauczyło się wreszcie doceniać własne, nawet drobne sukcesy – zamiast nieustannie porównywać się z otoczeniem.
Pierwszy krok wcale nie musi być trudny
Odkładanie decyzji o coachingu to zjawisko niezwykle powszechne. Wydaje się, że trzeba być „gotowym”, że musi nadejść „właściwy moment”, że najpierw trzeba mieć jasno sprecyzowany cel. Tymczasem doświadczeni coachowie wiedzą, że tak to nie działa. Dlatego proponują na start bezpłatną rozmowę zapoznawczą, podczas której można spokojnie poznać metodę pracy, zadać nurtujące pytania i sprawdzić, czy ta forma wsparcia w ogóle odpowiada na aktualne potrzeby.
Czasem wystarczy jedna taka rozmowa, by zmienić perspektywę. Nie dlatego, że od razu rozwiązuje problemy – ale dlatego, że uświadamia jedną prostą rzecz: nie trzeba radzić sobie ze wszystkim w pojedynkę. A to bywa pierwszym krokiem do naprawdę głębokiej i trwałej zmiany.
